Ons was vanaand by die opening van die uitstalling van die oorspronklike kunswerke vir die Nomad Two Worlds - Portrait of Diversity exhibition vir CHOGM by die staatsteater in Perth.
Ons het die premier van WA, Colin Barnett, ontmoet en hy het dadelik vir Carissa herken van die foto af. Hy het aangebied om oor te stap na haar foto toe en daar ‘n foto saam met ons te neem.
Hierdie uitstalling is vandag geopen in die Murray street mall in Perth. Die premier van Wes Australia het die idee gehad om Verteenwoordigers van al 53 lidlande van die Commonwealth te soek wat in Wes Australië woon. Hulle kon 50 lande se mense hier vind – net 3 lande se verteenwoordigers moes in New York afgeneem word.
Ons was die verteenwoordigers vir die onbekende landjie met die naam van Namibia. Ons het ure in kings Park spandeer saam met die fancy fotograaf wat ons uit elke hoek en kant beloer het met sy kamera.
Carissa se foto is gekies om Namibia mee te verteenwoordig, en dit was deel van die 53 groot fotos wat uitgestal is in die middel van die stad vandag.
Hierdie natuurfotos is so mooi, my oë traan nou eintlik van vreugde:
Regte egte organic biltong – no other animals were harmed during the making of this product. Completely biodegradable and environment-friendly.
Dit kan mos net ‘n ou biltongboer se hart blymaak om dit te sien. My ou biltongkassie het ‘n goeie job gedoen.
Die lewe is ‘n fees!
My vorige pogings om biltong te maak met ‘n stupid dehydrator het nie lekker gewerk nie. Die ding waai warm wind deur die vleis, maar hy maak dit te warm, en dan is die vleis so half gekook – nie lekker nie. As jy dit nie vinnig genoeg uithaal nie dan kook die vleis, maar die dikker stukke is weer nie reg as jy dit te vroeg uithaal nie.
Toe besluit ek dis tyd vir bietjie handewerk in die garage. Ek bou eerder my eie “purpose-built” boer-maak-‘n-plan biltongkas:
Ek het sommer vir die ding wiele ook gegee, nou kan hy vinnig geskuif word as die aliens aanval of as ons moet vlug vir die wille dingos. Ek kan hom dalk agter die kar sleep as ons op vakansie gaan ook.
Die gaas het ek met ‘n staple gun vasgestik – so maklik soos niks. Die hardste werk was om al die lyne te span binne-in:
Nou moet ek net eksperimenteer met tyd, windrigtings en temperature, en dan het ons ‘n wenresep.
Biltong verkoop in hierdie geweste vir meer as $60 per kg. Ek gaan ‘n miljenêr word – dis nou as ek nie al my profyt self opvreet nie.
Michael het nou ewe kook-klasse by die skool, en hy het vir ons ‘n lekker “apple-crumble” tert gemaak in die vakansie.
Dalk sal my droom van my eie coffee shop eendag nog waar word, ha-ha:
Ek het uiteindelik so ver gekom om my eie biltong te maak. Ek het ‘n “dehydrator” gekoop wat die biltong uitdroog.
Al fout wat ek met my eerste sarsie gemaak het, was om “corned silverside” te koop. Corned meat is vleis wat klaar ingesout is – met die gevolg dat my biltong verskriklik sout uitgedraai het. Ek sal nie daai fout weer maak nie!
Andersinds het die masjien lekker gewerk – binne 2 dae was al die vleis droog, en eintlik was die dunner stukkies al te droog. Nou het ons hope sout om op te eet.
Sewe sakke sout gaan nou vinnig opgeëet word…
Hier bo is die vleis nadat dit asyn en speserye gekry het. Basiese speserye is baie eenvoudig: koljander, peper, sout (behalwe as jy corned beef gekoop het…) Los in die yskas vir so paar uur, en haal dan uit.
So lyk die dehydrator met die vleis in – die 5 rakke is almal vol:
So lyk die biltong na ‘n halwe dag in die dehydrator:
Finale produk, twee dae later:
Ons het Saterdag-aand bietjie gaan sterre kyk by die space centre in Gingin.
Ons het deur teleskope gekyk na Saturnus se ringe, en die kraters op die maan van naderby bekyk.
Die trippie het natuurlik ook ‘n piekniek ingesluit:
“The leaning tower of Gingin” – deel van die Gravitational Centre, wat navorsing doen op die aarde se gravitasie velde. Blybaar die enigste een in die suidelike halfrond.
